प्रस्तुत गजल श्री तोयानाथ उपेक्षित लाइ समर्पण गर्दछु



गजल


कहिले विगत गुनेर रोएँ
कहिले भविष्य बुनेर रोएँ ।



रोएँ आजम धेरै दिनपछी
तिम्रो तश्बिर चुमेर रोएँ ।



कमलो मन रुवाएर गयौ
तिम्रा बचनहरु उनेर रोएँ ।



रम्दै जम्दै बितेका दिनहरु
तिमिले अपेक्षा चुनेर रोएँ ।




भाईभाई फुटे रुन सकिन
तिमी फुटेको सुनेर रोएँ ।



मनसुन
रचना ११ अप्रिल २०११